24. mar 2015.

Agava je biljka iz porodice ljiljana, iako se zbog njenog izgleda donedavno smatralo da je pripadnica porodice kaktusa. Potiče iz Meksika, iz kojeg je sredinom 1500 godine donesena u Evropu. Može se pronaći u južnim i zapadnim delovima Sjedinjenih Država i centralnim i tropskim delovima Južne Amerike.

Neke vrste agave, kao Agava sisalana, daju vlakno sjajno bele boje, a iz nekih vrsta poput plave agave (Agave tekuilana) se dobija slatki sok. Ove biljke imaju velike mesnate listove koji uglavnom imaju oštar vrh i bodljikave ivice. Debelo stablo je obično kratko, a čini se kao da listovi rastu direktno iz korena. Uz biljke iz bliskog roda Yucca, razne vrste agave su takođe popularne kao ukrasne biljke. Tokom cvetanja visoko stablo raste iz središta biljke i nosi veliki broj malih cvetova. Nakon donošenja ploda prvobitna biljka uvene ali mladice često nastaju iz osnove stabla od kojih nastaje nova biljka, na njen cvat može se čekati i do 40 godina. Zbog ovoga se često pogrešno misli da je agava kaktus. S obzirom na to da se radi o biljci koja izvorno potiče iz pustinje, agava je otporna na velike temperaturne razlike i ekstremne vrućine. 
Sredina lista agave bogata je saharinom i pečena je vrlo ukusna za jelo. Seme se pak koristi za dobijanje brašna od kojeg se može praviti testenina za supe ili, ako se pomeša sa žitnim ili zobenim brašnom, od nje se može praviti hleb. Agavin sirup ili nektar pribavlja se iz stabla ove biljke, a koristi se kao prirodni zaslađivač koji ima blagi ukus i svetlu boju. Ređi je od meda, ali je slađi, pa kod njegove upotrebe treba biti pažljiv i dozirati ga u manjim količinama nego med.
Drevni Asteci koristili su mešavinu agavinog sirupa i soli za zaceljivanje rana, ali i kao melem kod infekcija kože.I savremena medicina potvrdila je prednosti agavinog sirupa u borbi protiv gnojnih i crevnih bakterija. Agavin se nektar dobija iz agavinih listova. Režu se listovi stari između 7 i 14 godina. Kad je od njih pribavljen sok, listovi se suše i samelju u prah. Dobijeni sok se filtrira, a potom zagreva na niskim temperaturama kako bi se odvojili polisaharidi od običnih šećera. Glavni polisaharid sadržan u agavinom nektaru je inulin, koji se uglavnom sastoji od fruktoze. Filtrirani sok varira od svetlo do tamnožute boje, zavisno o načinu obrade. 
Agavin sirup je idealan za dijabetičare i ljude preosetljive na šećer,zbog svog niskog glikemijskog indeksa. Glikemijski indeks je mera koja nam pokazuje kojom brzinom i intenzitetom se povisuje nivo glukoze u krvi nakon konzumiranja određene hrane. Poređenja radi, glikemijski indeks agavinog sirupa je 27, meda 83, a belog šećera137.
Biljka Agava je već uveliko u svetu poznata kao veoma zdrava I lekovita ,stoga vam mi iskreno savetijemo da “Belo zlo” zvano šećer u potpunosti zamenite prirodnim sirupom biljke agave.

Galerija